Przecież Jej nie znam. Mam w swojej głupiej głowie Jej wymyślony pewnie obraz i żyje w błogości Jej cudowności. Może Ona jest inna niż ja myślę. Nie mowie tu jakaś głupia, durna bo taka na pewno nie jest, ale może jest w Niej cos co mnie przestanie pociągać.

A ja mam w swojej głowię jedyny i słuszny obraz, który wyjątkowo pasuje dobrze do mojego ideału.

Bo kim Ona jest dla mnie? Jest niebywałą i zjawiskową osobą. Pełną wdzięku i kobiecości. Delikatna i zmysłowa. Optymistyczna i pełna życia. Zaradna, która nie będzie potrzebowała wszędzie żeby iść z Nią za rękę.

Ma też chłopaka, o czym jednak zapominam i nie traktuje tej informacji w żaden sposób poważnie.

Kobiety moim słabym punktem. Nie konia trojańskiego, ale kobietę mi podrzucić i jestem załatwiony. Rozbroi od wewnątrz.